Het brak

Daags ervoor was ik er nog geweest.

Ze kon niet meer

Mijn borstkankermaatje

Ze snakte naar adem

En bleef er bijna in

Haar ogen zo goed als gebroken

Haar huid marmerwit

Ze had van het leven genoten

Het was genoeg zo, waren haar woorden

Ik ben stil vertrokken

legde later een roos in haar mand

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s